ஐ๑۩๑ஐ أحاسيس ونبضات ... الدعوة مفتوحة لكل الناس للمشاركةஐ๑۩๑ஐ

[Jiraya Sama]

بالنسبع لسؤال AbdElLatif
والدى فاتح ورشه لتصنيع المطابخ والشبابيك الالوميتال
زى قبنورى لو تسمع عنها
بس حاليا مفيش ولا صنايعى فى الورشه وشهر رمضان كان مضغوط جدا بالشغل
فانا ووالدى بنقوم بشغل 5 صنايعيه
يعنى شغل مووووووووووت
والشغل دا بالذات فيه ارهاق بدنى وذهنى
والصيام عامل شغل ومعاه الجو الحار مخلينى كرهت كل حاجه
والكلام دا من وانا صغبر بس الايام دى بالذات المسؤليات كترت وتضاعفت عليا
وطبعا مش واخد راحتى فى اى حاجه
مش بشوف اصحابى
نزلت الجهاز فى الوشه ومش عارف اقعد عليه
تخيل كل دا بيضغط على الواحد لحد مافكرت انى اسيب الدنيا وامشى اروح فى اى حته
بس بعدها بفتر قصيره جدا
بيجيلى احساس انى بقا ليا قيمه
يعنى بقا ليا ذات
واحترام الناس زاد اوى اوى ليا
غير ان والدى بقى بيعاملنى معامله افضل بكتير
سيبك من الاصحاب او النت او التسليه
والدى بقى معتمد عليا
وبياخد رائى فى كل صغير وكبيره
مش بس كده
ساعات بيخلينى اتفق مع الزباين
وفلوسه بقى بيشيلها معايا
انا اللى بشتر بضاعه
وانا اللى بستلم الفلوس من الزباين
وابشتغل ضعف الشغل بتاعه
من الآخر
الشغل طلع مش وحش
بالعكس
انا لما كتبت المشاركه اولى كنت زعلان
بس انا دلوقتى
رغم انى مرهق جدا جدا جدا ... وساعات بحس بملل
بس حسيت انى بقيت راجل
ووالدى حسسنى بالموضوع دا بشكل كبير
وكانو بيقوللى انا هعتمد عليك وهشيلك مسؤلية والدتك واخواتك
ودا بالذات له شعور مختلف
واتعلمت حاجات كتير
اهمها
الاب دا بيتعل قد ايه علشان خاطر الرعيه بتاعته
لازم بجد ياجماعه نساعدهم بالى شكل من الاشكال
ورضاهم عننا من اهم الحاجات اللى ممكن نفكر فيها
معلش طولت عليكم
بس انا كنت عايز افضفض مش اكتر
متابع معاكم
سلام