الحلقه الخامسه والاربعون
ياسمين ونورهان خرجوا من المحاضره ..
ياسمين :انا همشى دلوقتى
نورهان:راحه فين؟
ياسمين:راحه لـ احمد مش انا قولتلك انو قالى فوتى عليا
نورهان:الله يكون فى عونك
ياسمين:يااااااااااااااااارب
ياسمين راحت ولسه هتخبط على الباب بتاع مكتبه سمعت..
انا بحبك بموت فيكى ..بجد اومال ياسمين ايه..مالها ياسمين
بتحبنى انا ولا هى اكتر..انتى طبعا..يعنى هتسبها ..لاء
ازاى مش بتحبها ومش هتسيبها ..هى هتكون بس مراتى تربى لى عيالى ..عيالك هههههههههه طب وانا ..انتى حياتى كلها وعمرى
ياسمين سمعت الكلام ده واتصدمت وفضلت تعيط وبعدين اغمى عليها
ياسمين فتحت عينيها..
ياسمين:مـ محمد
ميدو:انا لقيتك واقعه على الارض ..انتى كويسه؟
ياسمين بتعيط وقايمه تمشى
ميدو:ياسمين ..متعيطيش دموعك دى غليا عليا انتى مش تعرفى اللى بيحصلى لما بشوفك تعيطى انا بجد ...
ياسمين:محمد خلاص بطل كلام بقى سبنى فى حالى انت دمرتنى انت سبب اللى انا فيه جاى تقولى نسيتك ودلوقتى ايه ؟
ميدو:دلوقتى بحبك
انا كنت بكذب على نفسى بس انا مش هسيبك ليه بجد مش هسيبك وهفضل واقف جمبك على طول
ياسمين:طب ليه هو بمزاجك انا بحبه وملكش دعوه بينا بقى انت فاكرنى ايه ؟ انا كمان نسيتك ...نسيتك من زمان