الحلقه الثانيه عشر
ياسمين دخلت المحاضره وبعدها المعيد نده علييها
>>هكتب احمد بدل المعيد اوك<<
احمد:ياسمين
ياسمين:نعم
احمد:مجتيش امبارح ليه
ياسمين:كنت مسافره مش نورهان قالت لحضرتك
احمد:اولا كنت عايز اطمن عليكى بنفسى
اه صحيح انا عايز موبايلك
ياسمين:وحدرتك عايزه فى ايه
احمد:تانى حدرتك انا مش قولتلك تقولى احمد
ياسمين لحظت حاجه غريبه وخافت كالعاده ياترى هتعمل ايه
ياسمين رفعت ايديها على وشه وضربته قلم جااااااامد
>>احسن<<
وجرت على الكافتريا وقعدت مع الشله وعماله تعيط
نورهان:مالك مالك
بسنت:اهدى واحكيلنا
ياسمين حكت لهم من بالتفصيل
ميدو كان قاعد هو وكيمو وسمع
ميدو:طب وانتى بتعيطى ليه واللهى ده يستاهل اكتر من كده انا هروح اوريه شغله وازاى يعمل معاكى كده
ياسمين:محمد محــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمـــــــ ـــــــــــد
ياسمين بعدها لقت ميدو واقف لوحده
ياسمين:هاى انت رحتله
ميدو:للاسف ملقتهوش بس متقلقيش
ياسمين:طب وانت رحت ليه اصلا
ميدو:عشان عشان ادافع عنك
ياسمين:ليه
ميدو:ماانتى برضه زى اختى
طب انتى بقى قولتيلى محمد محمد
كنتى خايفه عليه
ياسمين:اكيد مانت برضه زى اخويا
سلام
مييدو:سلام
ياسمين مش عارفه تذاكر حاجه قاعده زعلانه موت وبتقول لنفسها
ياترى انا زعلانه ليه
عشان اللى بيحصلى مع المعيد
ولايمكن عشان قلى انتى زى اختى
هو انا فعلا زى اختو
امال انا كنت فاكره حاجه تانيه
انا مش عارفه اول مره احس بكده حاسه انى معجبه بيه
ياربى انا جايه اتعلم مش هفكر فى الكلام ده